Co to jest TUS?

TUS – Trening Umiejętności Społecznych to cykl spotkań grupowych, podczas których uczestnicy rozwijają kompetencje potrzebne w codziennych kontaktach z innymi. Zajęcia skupiają się na praktycznych obszarach, takich jak komunikacja, nawiązywanie relacji, rozpoznawanie i wyrażanie emocji, radzenie sobie z trudnymi sytuacjami społecznymi, konstruktywne reagowanie na krytykę czy rozwiązywanie konfliktów.

Spotkania prowadzone są przez przygotowanych specjalistów, którzy dbają o atmosferę bezpieczeństwa i akceptacji. Dzięki pracy w kameralnych grupach uczestnicy mają przestrzeń, by obserwować innych, aktywnie brać udział w ćwiczeniach oraz trenować realne sytuacje z życia codziennego – bez oceniania i presji.

Choć TUS nie jest klasyczną terapią, ma wspierający i rozwojowy charakter. Zamiast skupiać się na przeszłych doświadczeniach, koncentruje się na „tu i teraz” – na zdobywaniu umiejętności, które można od razu wykorzystać w praktyce.

Program zajęć jest elastyczny i dopasowany do wieku oraz potrzeb grupy. Inaczej pracuje się z dziećmi, inaczej z młodzieżą, a inaczej z dorosłymi. W grupach dla osób dorosłych często pojawiają się tematy związane z komunikacją w pracy, budowaniem relacji, asertywnością czy organizacją życia społecznego.

TUS wyróżnia się swoją uniwersalnością i nastawieniem na konkretne działania. To propozycja dla każdego, kto chce lepiej funkcjonować w relacjach – niezależnie od wieku czy wcześniejszych doświadczeń. Dla wielu osób udział w treningu staje się ważnym krokiem w stronę większej pewności siebie, lepszego rozumienia siebie i innych oraz budowania zdrowszych, bardziej satysfakcjonujących kontaktów.

Dla kogo jest TUS?

TUS jest propozycją dla osób, które chcą lepiej odnajdywać się w kontaktach z innymi ludźmi. Dla tych, którym rozmowy, współpraca w grupie czy budowanie relacji przychodzą z trudem – albo którzy po prostu czują, że potrzebują w tym obszarze wsparcia.

Z treningu korzystają dzieci, młodzież i dorośli. Część uczestników ma konkretne rozpoznania (np. spektrum autyzmu, ADHD, trudności lękowe czy emocjonalne), inni nie posiadają żadnej diagnozy – ale doświadczają niepewności w relacjach, napięcia w sytuacjach społecznych albo problemów z wyrażaniem siebie.

U dzieci często obserwuje się takie trudności jak:

• wycofanie w kontaktach z rówieśnikami lub przeciwnie – nadmierną impulsywność,

• problemy z rozumieniem zachowań i emocji innych osób,

• silne reakcje na zmiany, przegraną czy krytykę,

• kłopot z przestrzeganiem zasad społecznych.

U młodzieży i dorosłych wyzwania mogą dotyczyć m.in.:

• prowadzenia rozmów i budowania bliższych relacji,

• stawiania granic i dbania o własne potrzeby,

• radzenia sobie w konfliktach,

• funkcjonowania w pracy lub w związkach,

• poczucia osamotnienia mimo obecności innych ludzi.

Na TUS trafiają także osoby, które z zewnątrz radzą sobie dobrze, ale wewnętrznie czują napięcie, zagubienie w relacjach albo brak pewności siebie w kontaktach społecznych.

Co ważne – TUS nie jest tylko „dla osób z diagnozą”. To przestrzeń rozwoju dla każdego, kto chce lepiej rozumieć siebie, skuteczniej komunikować się z innymi i budować zdrowsze relacje.

Grupy są dobierane tak, aby uczestnicy mieli podobny poziom funkcjonowania emocjonalnego i społecznego. Dzięki temu łatwiej o poczucie bezpieczeństwa, wzajemne zrozumienie i realną pracę nad umiejętnościami.

Z treningu mogą korzystać również osoby z doświadczeniem DDA – jako forma nauki nowych sposobów bycia w relacjach i wzmacniania własnych zasobów.

Jak przygotować się do udziału w TUS– kilka podpowiedzi na start

Rozpoczęcie Treningu Umiejętności Społecznych to często mieszanka różnych emocji – od zainteresowania, przez niepokój, aż po obawy związane z kontaktem z innymi ludźmi. Dotyczy to zarówno starszych uczestników, jak i małych dzieci oraz ich rodziców. Nowe otoczenie, nieznane osoby i zasady mogą być wyzwaniem, dlatego odpowiednie przygotowanie ma duże znaczenie. Pomaga ono oswoić sytuację, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa i ułatwić pierwsze kroki w grupie.

Warto pamiętać, że przygotowanie do TUS to coś więcej niż organizacyjne drobiazgi. To proces obejmujący trzy ważne obszary: nastawienie emocjonalne, kwestie praktyczne oraz wsparcie ze strony bliskich.

Pierwszy obszar – nastawienie wewnętrzne
U starszych uczestników pomocna bywa rozmowa o tym, czym jest trening i czego można się spodziewać. Warto podkreślić, że TUS to bezpieczna przestrzeń do nauki – bez oceniania i presji, gdzie każdy rozwija się w swoim tempie.

W przypadku dzieci w wieku 4–10 lat kluczowe jest spokojne, proste wprowadzenie: można opowiedzieć, że będą tam inne dzieci, zabawy, rozmowy i pani/pan, który pomaga uczyć się wspólnej zabawy i porozumiewania się. Ważne, by nie straszyć ani nie budować nadmiernych oczekiwań – wystarczy pokazać, że to miejsce przyjazne i przewidywalne.

Drugi obszar – przygotowanie organizacyjne
Dobrze jest wcześniej zapoznać uczestnika (a w przypadku małych dzieci – przede wszystkim rodzica) z przebiegiem zajęć: gdzie się odbywają, jak długo trwają, kto prowadzi grupę i ilu będzie uczestników. Stały harmonogram sprzyja poczuciu bezpieczeństwa.

Dla młodszych dzieci pomocne bywają drobne rytuały – np. zawsze ta sama droga na zajęcia, ulubiona zabawka w plecaku czy krótka rozmowa przed wejściem do sali. Takie powtarzalne elementy zmniejszają napięcie i pomagają dziecku odnaleźć się w nowej sytuacji.

Trzeci obszar – wsparcie ze strony bliskich
Rodzice i opiekunowie mają ogromny wpływ na to, jak uczestnik przeżywa trening. Rozmowy po zajęciach, uważność na emocje dziecka lub dorosłego uczestnika oraz wzmacnianie nawet drobnych postępów są bardzo ważne. U młodszych dzieci warto w codziennych sytuacjach nawiązywać do tego, czego uczyły się na TUS – np. ćwiczyć czekanie na swoją kolej, proszenie o pomoc czy nazywanie emocji.

Im lepiej zadbamy o te elementy przed pierwszym spotkaniem, tym łatwiej będzie wejść w cały proces – spokojniej, bez presji i z większą otwartością. TUS zaczyna się dużo wcześniej niż na sali zajęciowej – od stworzenia poczucia bezpieczeństwa i pokazania, że nauka relacji może być czymś naturalnym i wspierającym.